Ośrodek jest jednostką organizacyjną pomocy społecznej, funkcjonuje jako zadanie zlecone i jest

w całości finansowane ze środków Wojewódzkiego Urzędu Lubelskiego.

Środowiskowy Dom Samopomocy rozpoczął działalność jako pierwszy w powiecie Kraśnickim od sierpnia 1999 roku. Mieści się w odrestaurowanym budynku po starej plebanii.

 

Środowiskowy – czyli zlokalizowany i ograniczony swoim działaniem do terenu danej społeczności

i wspomagany przez ludzi, którzy tę społeczność tworzą.

 

Dom – czyli miejsce ciepłe, przyjazne, tworzone przez wszystkich członków grupy, w którym każdy czuje się dobrze, gdzie każdy otoczony jest opieką potrzebną do wzrostu i rozwoju. Każdy tworzy dom

i jednocześnie jest za niego odpowiedzialny.

 

Samopomocy – czyli starający się poprzez różnorakie formy swojej działalności obudzić i wspierać, zarówno w swoim otoczeniu jak i na swoim terenie, działania zmierzające do usamodzielnienia członków grupy, wyrabiające w uczestnikach umiejętności świadczenia sobie różnorodnej wzajemnej pomocy.

 

Budynek oraz wyposażenie spełniają wszystkie niezbędne wymogi do działalności terapeutycznej

z osobami niepełnosprawnymi, posiada też podjazd dla wózków inwalidzkich. Ośrodek jast urządzony odpowiednio do potrzeb osób niepełnosprawnych, ma przystosowane łazienki, toalety. Placówka dysponuje bardzo dobrym wyposażeniem sal i pracowni specjalistycznych oraz sprzętem do rehabilitacji.

 

Środowiskowy Dom Samopomocy jest placówką pobytu dziennego. Nasz ośrodek jest przeznaczony dla 35 osób niepełnosprawnych intelektualnie i z zaburzeniami umysłowymi. Posiadamy własny 9-osobowy samochód, którym pokonując codziennie trasę ok. 200 km - przywozimy do ośrodka i odwozimy do domów po zakończeniu zajęć naszych podopiecznych.

 

Celem działalności naszego ŚDS-u jest:

• pomoc uczestnikom w oderwaniu się od izolacji społecznej

• zdobywanie umiejętności komunikowania się ze społeczeństwem

• rozwijanie prawidłowych kontaktów międzyludzkich w środowisku rodzinnym i pozarodzinnym

• podtrzymywanie i rozwijanie umiejętności niezbędnych w codziennych czynnościach życiowych.
• utrzymanie dobrej formy fizycznej, psychicznej i intelektualnej oraz sprawności funkcjonalnej uczestników odpowiednio do potrzeb
• rozwijanie umiejętności społecznych, interpersonalnych, samoobsługowych, zaradności życiowej
• opiekę oraz wspieranie w różnych sytuacjach życiowych
• tworzenie warunków do sytuacji rozwoju uczestników Domu poprzez odpowiednią pomoc usprawnianie, edukację uczestnictwo w kulturze, organizację czasu wolnego i inne.

W ŚDS realizowane są różne formy terapii i rehabilitacji, które mają na celu przywrócenie jednostce jak największej w miarę możliwości sprawności psychofizycznej, kształtowanie samodzielności, rozumianej jako zdolności do samoobsługi i wykonywania prostych czynności dnia codziennego.

W procesie postępowania rehabilitacyjnego indywidualizowane są cele, metody, treści i formy działań terapeutyczno-korekcyjnych. Najczęściej wykorzystywane metody w pracy rehabilitacyjnej to metody aktywnego nauczania i uczenia się poprzez działanie, odkrywanie i przeżywanie sytuacji zadaniowych. Różnorodność treści, form i metod ma stymulować do samodzielnej i twórczej aktywności uczestników przy wykorzystaniu ich wszelkich zdolności oraz potencjalnych możliwości i zainteresowań.

W zajęciach terapeutycznych biorą udział wszyscy podopieczni.

Uczestnictwo w nich jest treningiem umiejętności społecznych i zawodowych.

Pozwala utrzymać na stałym poziomie zdolności do wykonywania czynności dnia codziennego, uczy samodzielności i rozwija indywidualne zdolności.